مقایسه
تفاوت میوه خشک استوایی با میوه خشک ایرانی
ایران به دلیل شرایط آبوهوایی متنوع، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان میوه خشک در جهان است. محصولاتی مانند کشمش، انجیر خشک، توت خشک، خرما و برگه زردآلو جزو میوههای خشک سنتی ایرانی محسوب میشوند. در مقابل، میوه خشکهای استوایی مثل انبه، آناناس، پاپایا، نارگیل و کیوی طلایی معمولاً از کشورهای دیگر وارد میشوند. اما چه تفاوتهایی بین این دو گروه وجود دارد؟
تفاوت در تنوع میوهها
-
میوه خشک ایرانی: بیشتر شامل میوههای بومی و سنتی مثل انجیر، توت، آلو و زردآلو است.
-
میوه خشک استوایی: شامل میوههای خاص و کمیاب مثل فیسالیس، گوجه بری، پاپایا و نارگیل میشود.
تفاوت در طعم و مزه
-
میوه خشک ایرانی: بیشتر در بازار داخلی و صادرات به کشورهای همسایه مصرف میشود.
-
میوه خشک استوایی: معمولاً لوکستر محسوب میشود و طرفداران آن در بین کافهها، رستورانها و فروشگاههای برند بیشتر است.
| ویژگی | میوه خشک ایرانی | میوه خشک استوایی |
|---|---|---|
| تنوع | انجیر، توت، زردآلو، خرما | انبه، آناناس، پاپایا، نارگیل |
| طعم | شیرین و ملس | شیرین، ترش و خاص |
| خواص | فیبر، ویتامین A و C | آنتیاکسیدانها، آنزیمهای هضمی |
| بازار مصرف | بازار داخلی و صادرات سنتی | کافهها، رستورانها، بازار لوکس |
